Wednesday, May 6, 2009

ഏകാന്തത..എന്‍ പ്രിയ തോഴി..



ഏകാന്തത,ചുറ്റും ഇരുളിന്‍റെ കനത്ത നിശ്ശബ്ദത.. അങ്ങ് ദൂരെ ഏതോ നിലാപ്പക്ഷി കേഴുന്നു..അറിയില്ല എന്നിട്ടും ഞാനീ ഏകാന്തതയെ സ്നേഹിക്കുന്നു.. കാലം എനിക്കായ്‌ വച്ച് നീട്ടിയോരെന്‍ ജീവിത- പ്പാനപാത്ത്രത്തിലെ...വീഞ്ഞിന്‍റെ കൈപ്പുനീര്‍ കുടിക്കവേ, ഏകാന്തത മാത്രമാനെന്റ്റെ തോഴി...അവളിടക്ക് പൊട്ടിച്ചിരിക്കും....ഇടക്കെന്നെ പെയ്ക്കൊലമായ്‌ വന്നു പേടിപ്പിക്കും... എങ്കിലും ഞാനിന്നവളുടെ പ്രിയ തോഴന്‍... ചിലനേരമാച്ചില്ല് കൂട്ടില്‍ തിരിയുന്ന സമയത്തിന്‍ സൂചികള്‍ നിന്നിടുമ്പോള്‍... അറിയാതെ പ്രിയതമേ നിന്നെ ഞാന്‍ കാമിച്ചിടുന്നു..നീയാണ് സത്യം... ജീവിതപ്പാതയിലോരുനാളിടറീ വീണപ്പോള്‍ നീ മാത്രമായിരുന്നെന്‍ ചാരെ നിന്നത്... നിന്‍ തോളിലാണ് ഞാന്‍ തലചായ്ച്ചുറ്ങ്ങിയത്... കൂടിനിന്നവര്‍ കൈകൊട്ടിച്ചിരിച്ചപ്പോള്‍ നീയെങ്ങോ പോയ്‌ മറഞ്ഞു... ഇരുളിന്‍റെ കൂടാരത്തില്‍ ഞാന്‍ തെങ്ങിക്കരഞ്ഞപ്പോള്‍ നീ മാത്രമായിരുന്നെന്‍ സാന്ത്വനം.... ഏകാന്തത,ചുറ്റും ഇരുളിന്‍റെ കനത്ത നിശ്ശബ്ദത.. അങ്ങ് ദൂരെ ഏതോ നിലാപ്പക്ഷി കേഴുന്നു.. അറിയില്ല എന്നിട്ടും ഞാനീ ഏകാന്തതയെ സ്നേഹിക്കുന്നു..(അരുണ്‍)

1 comment:

  1. vikalamaya vikarangale thadavillidan agrahikkunnavaranu muwnathe pranayikkuka......njanum aakkuttathil oruval...good work

    ReplyDelete